Jan Długosz – Biografia

Jan Długosz (1415-1480) był polskim duchownym, kronikarzem, dyplomatą i sekretarzem biskupa Zbigniewa Oleśnickiego w Krakowie. Uznawany jest za pierwszego historyka Polski. Najbardziej znany jest z dzieła "Roczniki, czyli kroniki sławnego Królestwa Polskiego", które obejmuje wydarzenia w Europie od 965 do 1480 roku. Długosz łączył cechy średniowiecznych kronik z elementami historiografii humanistycznej. Jego prace miały duży wpływ na postrzeganie historii Polski w Europie.

Kim jest – dane osobowe

Pseudonim
Johannes Longinus

Gdzie i kiedy się urodził

Data
Miasto
Brzeźnica
Kraj
Polska

Śmierć – data i miejsce

Data
1480-05-19
Miasto
Kraków
Kraj
Polska
Wiek w chwili śmierci
65

Skąd pochodzi – narodowość i języki

Narodowość
Polska
Języki
łacina, polski

Ważne daty – kalendarium życia

  • 1436 – Został kanonikiem w Krakowie.
  • 1455 – Uczestniczył w negocjacjach pokojowych z Krzyżakami.
  • 1467 – Został powiernikiem edukacji syna króla.
  • 1480 – Zmarł w Krakowie.

Szkoły i studia – wykształcenie

Szkoła / uczelnia
Uniwersytet Krakowski

O twórczości – czym się zajmuje

Zawód
kronikarz, duchowny, dyplomata
Gatunki
historia
Kiedy tworzył (epoka)
średniowiecze
O czym pisze (tematy)
Tematyka historyczna, patriotyzm, dokumentacja wydarzeń.
Skąd czerpał inspirację
historia, humanizm
Kto na nim się wzorował
Wpłynął na polską historiografię i postrzeganie historii w Europie.

Czym się wyróżnia – charakterystyczne cechy

  • kroniki historyczne
  • humanizm

Najważniejsze książki i dzieła

Tytuł
Roczniki, czyli kroniki sławnego Królestwa Polskiego
Rodzaj
kronika
O czym jest
Najważniejsze dzieło Długosza, uznawane za fundament polskiej historiografii.

Co o nim mówią – krytycy i czytelnicy

Ocena krytyków
Długosz jest uznawany za jednego z najważniejszych polskich historyków.
Znaczenie dla kultury
Jego prace miały znaczący wpływ na kształtowanie polskiej tożsamości narodowej.
Wikipedia
pl.wikipedia.org

Jan Długosz – książki

18 książek