Jaume Cabre – Biografia

Jaume Cabré i Fabré, urodzony w 1947 roku w Barcelonie, jest katalońskim pisarzem, filologiem i scenarzystą. Wychował się w Terrassa, gdzie ukończył studia z zakresu filologii katalońskiej na Uniwersytecie w Barcelonie. Po uzyskaniu dyplomu pracował jako nauczyciel, a obecnie jest profesorem na Uniwersytecie w Lleida oraz członkiem Philological Section of the Institut d'Estudis Catalans. Cabré jest również jednym z założycieli katalońskiego kolektywu literackiego Ofèlia Dracs.

Jego kariera literacka rozpoczęła się od publikacji zbiorów opowiadań, takich jak 'Faules de mal desar' (1974) i 'Toquen a morts' (1977). Debiutancka powieść, 'Galceran l'heroi de la guerra negra' (1978), wprowadza tematy władzy i ludzkiej natury, które będą przewijać się przez jego późniejsze dzieła. W kolejnych latach Cabré zyskał uznanie dzięki powieściom takim jak 'Senyoria' (1991), która bada korupcję sądową w XVIII-wiecznej Barcelonie, oraz 'L'ombra de l'eunuc' (1996), która odnosi się do ostatnich lat frankizmu.

W 2004 roku opublikował 'Les veus del Pamano', powieść, która łączy wątki historyczne z osobistymi dramatami bohaterów. Jego najbardziej znanym dziełem jest 'Jo confesso' (2011), w którym autor bada pojęcie zła w kontekście historii ludzkości. Książka ta zdobyła wiele nagród i została przetłumaczona na wiele języków, co przyczyniło się do międzynarodowego uznania Cabré jako jednego z najważniejszych współczesnych pisarzy europejskich.

Cabré jest również aktywny w telewizji, gdzie współpracował przy tworzeniu pierwszej katalońskiej serii telewizyjnej 'La Granja' (1989-1992) oraz innych programów i filmów telewizyjnych. Jego twórczość literacka, obejmująca powieści, eseje, dramaty i scenariusze, zdobyła liczne nagrody, w tym Premi d'Honor de les Lletres Catalanes w 2010 roku. Jaume Cabré jest uważany za jednego z najwybitniejszych pisarzy katalońskich, a jego prace są cenione zarówno przez krytyków, jak i czytelników na całym świecie.