Wojciech Bąk – Biografia

Wojciech Bąk (ur. 23 kwietnia 1907 w Ostrowie Wielkopolskim, zm. 30 kwietnia 1961 w Poznaniu) był polskim pisarzem, prozaikiem i poetą, który tworzył głównie w ramach liryki religijnej. Był absolwentem Gimnazjum Męskiego w Ostrowie Wielkopolskim oraz filologii polskiej i filozofii ścisłej Uniwersytetu Poznańskiego. Działał w ostrowskim Towarzystwie Tomasza Zana. Debiutował nagrodzonym przez „Wiadomości Literackie” tomikiem 'Brzemię niebieskie'. Publikował w 'Skamandrze' oraz 'Wiadomościach Literackich'. W 1937 roku został odznaczony Srebrnym Wawrzynem Akademickim. Okres okupacji spędził w Warszawie, gdzie posługiwał się pseudonimem Konrad Wallen. W 1944 roku został wywieziony na roboty przymusowe do Niemiec. Po wojnie redagował 'Życie Literackie' i był prezesem Poznańskiego Oddziału Związku Zawodowego Literatów Polskich. Jego twórczość religijna została jednak ograniczona przez przyjęcie socrealizmu jako obowiązującego kierunku literackiego. W 1950 roku zapowiedział zamiar wygłoszenia przemówienia o niszczeniu przez Żydów literatury i kultury polskiej, co doprowadziło do jego zamknięcia w szpitalu psychiatrycznym. Po powrocie do zdrowia jego twórczość była nadal inwigilowana. Zmarł w niejasnych okolicznościach, a jego prochy spoczywają na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.