Teodor Bujnicki – Biografia

Teodor Bujnicki (13 grudnia 1907 – 27 listopada 1944) był polskim poetą i członkiem grupy literackiej Żagary. W czasie II wojny światowej został skazany za "współpracę z okupantami sowieckimi" w Wilnie po włączeniu Litwy do ZSRR. Powodem tego była publikacja krytycznych artykułów o przedwojennych władzach polskich oraz reżimie sanacyjnym jako redaktor polskojęzycznego radzieckiego czasopisma. W 1942 roku został skazany na śmierć za zdradę przez Polskie Państwo Podziemne w Wilnie. Udało mu się jednak uniknąć egzekucji, uciekając z Wilna i ukrywając się u krewnych w Panevėžys i Palandze podczas okupacji Niemiec. Po wojnie wrócił do Wilna i kontynuował pracę jako redaktor czasopisma po odbiciu miasta przez Armię Czerwoną w 1944 roku. Ponieważ wyrok z 1942 roku nigdy nie został zmieniony ani odwołany, został zastrzelony przez Waldemara Butkiewicza, żołnierza Armii Krajowej, 27 listopada 1944 roku w Wilnie. Pośmiertnie odznaczono go Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy za zasługi dla Rzeczypospolitej Polskiej w organizowaniu radzieckiej Polonii na ideologicznej platformie Związku Patriotów Polskich.