Józef Bełza – Biografia

Józef Bełza (ur. 18 września 1805 w Masłowicach, zm. 24 lipca 1888 w Warszawie) był polskim chemikiem i pionierem cukrownictwa w Polsce. Uczył się u księży pijarów w Piotrkowie, a następnie studiował na Królewskim Uniwersytecie Warszawskim, gdzie uzyskał stopień magistra prawa, administracji i filozofii. Pracował jako preparator przy Katedrze Chemii Uniwersytetu, a później wykładał chemię w Gimnazjum Warszawskim. W latach 1836–1858 był profesorem chemii w Instytucie Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa. Był współzałożycielem Szkoły Farmaceutycznej w Warszawie oraz autorem wielu prac naukowych, w tym dotyczących technologii cukru z buraków. Poślubił Bogumiłę Augustę Teofilę Ostrowską, z którą miał pięcioro dzieci. Zmarł w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim.

Gdzie i kiedy się urodził

Data
Miasto
Masłowice
Kraj
Polska

Śmierć – data i miejsce

Data
1888-07-24
Miasto
Warszawa
Kraj
Polska
Wiek w chwili śmierci
82

Skąd pochodzi – narodowość i języki

Narodowość
Polska
Języki
polski

Życie prywatne – rodzina

Partner / małżonek
Bogumiła Augusta Teofila Ostrowska
Data ślubu
1846
Rozwód / koniec związku
obecnie
Liczba dzieci
5
Dzieci (imiona)
Władysław Bełza, Stanisław Bełza
Rodzice (imiona)
Tomasz Bełza, Antonina Rubowska

Ważne daty – kalendarium życia

  • 1827 – Uzyskanie stopnia magistra prawa na Królewskim Uniwersytecie Warszawskim.
  • 1828 – Uzyskanie stopnia magistra administracji i filozofii.
  • 1830 – Rozpoczęcie pracy jako preparator przy Katedrze Chemii Uniwersytetu.
  • 1836 – Zatrudnienie jako profesor chemii w Instytucie Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa.
  • 1840 – Współzałożenie Szkoły Farmaceutycznej w Warszawie.
  • 1860 – Przejście na emeryturę.

O twórczości – czym się zajmuje

Zawód
chemik, profesor, autor
Gatunki
nauki przyrodnicze, chemia
O czym pisze (tematy)
Cukrownictwo, chemia, nauki przyrodnicze.

Najważniejsze książki i dzieła

Tytuł
O wypalaniu wódki i o warzeniu piwa
Rodzaj
praca naukowa

Józef Bełza – książki

2 książki