Małgorzata Szpakowska – Biografia

Małgorzata Szpakowska (właśc. Maria Małgorzata Szpakowska, ur. 18 maja 1940 w Warszawie) – kulturoznawca, krytyk literacki, historyk literatury, córka Olgierda Szpakowskiego, ofiary zbrodni katyńskiej, wnuczka Edwarda Szpakowskiego. Po zdaniu matury w 1957 roku rozpoczęła studia chemiczne na Politechnice Warszawskiej. Po 2 latach była już jednak na Wydziale Polonistyki UW, a po 2 kolejnych na Wydziale Filozofii UW. Po protestach studenckich w marcu 1968 roku zbierała wspólnie z Jakubem Karpińskim materiały dotyczące represji wobec ich uczestników. Została aresztowana w marcu 1969 roku i następnie skazana w ramach tzw. sprawy taterników w lutym 1970 roku na karę 3 lat pozbawienia wolności, obniżoną do 1,5 roku na mocy amnestii z 22 lipca 1969 roku. Doktorat uzyskała w 1975 roku w Instytucie Badań Literackich PAN, habilitowała się na Uniwersytecie Warszawskim w 1996 roku, od 2004 roku jest profesorem tytularnym. Pracowała w Zakładzie Historii Kultury Instytutu Kultury Polskiej na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Obecnie na emeryturze. W styczniu 1976 roku podpisała list protestacyjny do Komisji Nadzwyczajnej Sejmu PRL przeciwko zmianom w Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. W 1977 roku otrzymała Nagrodę Kościelskich za opartą na pracy doktorskiej książkę Światopogląd Stanisława Ignacego Witkiewicza. Nominowana do Nagrody Literackiej Nike: w 2004 roku za Chcieć i mieć, w 2013 roku za „Wiadomości literackie”. Prawie dla wszystkich. Nominowana do Nagrody Literackiej Gdynia 2013 roku za „Wiadomości literackie”. Prawie dla wszystkich. W 2014 roku została uhonorowana Nagrodą im. Kazimierza Wyki. Do jej głównych zainteresowań naukowych należało kulturoznawstwo, historia idei, historia kultury XX wieku, przemiany obyczaju w XX wieku i zagadnienia samowiedzy obyczajowej, antropologia ciała oraz krytyka teatralna