Jadwiga Puzynina – Biografia

Jadwiga Puzynina (née Zapolska) była polską językoznawczynią, badaczką literatury, akademiczką i profesorem nauk humanistycznych. W latach 1943–44 należała do Szarych Szeregów. W 1946 roku ukończyła VI Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Reytana w Warszawie, a w 1951 roku rozpoczęła studia z zakresu polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim. Uzyskała stopień doktora i habilitowanego doktora, a w 1987 roku tytuł profesora w dziedzinie nauk humanistycznych. Przez wiele lat była związana zawodowo z Uniwersytetem Warszawskim oraz pracowała na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego. W 1983 roku zorganizowała i objęła kierownictwo w Pracowni Słownika Języka Cypriana Norwida na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. W 1976 roku podpisała Memoriał 101, list protestacyjny do Sejmu PRL przeciwko zmianom w konstytucji. Współpracowała z Komitetem Obrony Robotników, a po wprowadzeniu stanu wojennego pomagała represjonowanym studentom. 13 maja 1982 roku została internowana na kilka dni za swoją działalność. Była aktywną członkinią Polskiej Akademii Umiejętności, członkiem Komitetu Językoznawstwa PAN oraz Warszawskiego Towarzystwa Naukowego. Zasiadała w zarządzie Polskiego Towarzystwa Językoznawczego. Była autorką i współautorką podręczników do języka polskiego dla szkół średnich. Od początku istnienia Rady Języka Polskiego przy Prezydium PAN była jej członkinią, współtworząc kolejne uchwały ortograficzne. Była przewodniczącą Komisji Dydaktycznej, a później przewodniczącą Zespołu Etyki Słowa RJP PAN, który zainicjowała. Zmarła 8 lutego 2025 roku i została pochowana 15 lutego 2025 roku w Panteonie Wielkich Polaków w Świątyni Opatrzności Bożej w Warszawie