Jerzy Pluta – Biografia

Jerzy Pluta (ur. 13 czerwca 1942 w Łubiu) – polski prozaik, krytyk literacki i edytor. Urodził się w Łubiu koło Gliwic, gdzie spędził dzieciństwo i wczesną młodość. W latach 1955–1959 uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego w Pyskowicach. W połowie 1959 roku uległ poważnemu wypadkowi i ponad rok leczył się w Szpitalu Chirurgii Urazowej w Piekarach Śląskich. Od 1960 roku mieszka na Dolnym Śląsku. W latach 1960–1965 studiował filologię polską na Uniwersytecie Wrocławskim. Na tejże uczelni na podstawie rozprawy Proza Henryka Worcella uzyskał w 1975 roku stopień doktora nauk humanistycznych. Od końca października 1965 roku do lipca 1969 roku pracował w Zakładzie Narodowym im. Ossolińskich-Bibliotece PAN. Debiutował opowiadaniami w prasie społeczno-kulturalnej w 1963 roku. Był członkiem Korespondencyjnego Klubu Młodych Pisarzy przy Związku Młodzieży Wiejskiej, Koła Młodych przy Oddziale Wrocławskim Związku Literatów Polskich i Związku Literatów Polskich. Od 1989 roku jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. W latach 1995–2002 redaktor, edytor i autor naczelny zeszytów literackich „Przecinek”. W 1975 roku otrzymał Nagrodę Literacką im. Stanisława Piętaka, a w 1980 roku – Nagrodę Fundacji im. Kościelskich w Genewie. Prowadzi obserwacje stadnych zachowań czyżyków i wróbli, zwłaszcza balkonowych