Paweł VI – Biografia

Paweł VI był 262. papieżem Kościoła rzymskokatolickiego i 4. suwerenem Watykanu. To za jego pontyfikatu dokonano wielkiej reformy Kościoła będącej skutkiem ustaleń soboru watykańskiego II. Przyszedł na świat jako Giovanni Battista Enrico Antonio Maria Montini, 26 września 1897 roku w małym włoskim miasteczku Concesio. Po zdaniu matury rozpoczął naukę w seminarium duchownym w Bresci. To właśnie tam w roku 1920 przyjął święcenia kapłańskie. Przeniósł się następnie do Rzymu, gdzie kontynuował studia z kilku kierunków i pracował jako duszpasterz. Jako watykański dyplomata był przez jakiś czas sekretarzem nuncjusza apostolskiego w Polsce. Piął się szybko po szczeblach kariery w państwie kościelnym, zwłaszcza że był bliskim współpracownikiem sekretarza stanu, kardynała Eugenia Pacellego (późniejszego papieża Piusa XII). W roku 1954 ksiądz Montini odmówił przyjęcia godności kardynalskiej. Wkrótce papież wyznaczył go arcybiskupem Mediolanu. Sprawując tę godność, zasłużył sobie na miano 'arcybiskupa robotników'. W roku 1958 papież Jan XXIII przyznał mu godność kardynalską z tytułem prezbitera Santi Silvestro e Martino ai Monti. Kiedy Jan XXIII rozpoczął przygotowania do soboru watykańskiego II, kardynał Montini był jednym z najbliższych współpracowników papieża. Śmierć Jana XXIII przerwała soborowe narady. 21 czerwca 1963 to właśnie kardynał Montini został wybrany nowym papieżem i przyjął imię Pawła VI. Mottem przewodnim swego pontyfikatu papież uczynił pracę na rzecz ekumenizmu i pokoju między chrześcijanami. Postanowił kontynuować obrady soborowe. To właśnie on dopuścił do nich osoby świeckie. Uznał, że mają w nich prawo uczestniczyć również kobiety. Paweł VI zakończył życie w roku 1978. Nakładem wydawnictwa Znak ukazała się książka 'Czas odwagi. Nieznane listy'. To zbiór niepublikowanych wcześniej pism pióra papieża Pawła VI: świadectwo trudnych, burzliwych czasów jego pontyfikatu oraz zmian, jakie dokonały się wówczas w Kościele katolickim