Bartosz Panek – Biografia

Bartosz Panek (ur. 1983) – polski dziennikarz, reporter i politolog, producent i animator środowiska audio. Ukończył studia w Instytucie Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego. Studiował na Uniwersytecie w Trieście (2004–2005) dzięki stypendium programu Socrates-Erasmus. Od końca lat 90. XX wieku współpracował z Polskim Radiem Lublin. Pracował jako dziennikarz w Radiu Bis, Programie I Polskiego Radia, oraz, w latach 2006–2021, w Programie II Polskiego Radia, gdzie prowadził audycje publicystyczne i podróżnicze. Pracował też jako dziennikarz freelancer przy tworzeniu opowieści i dokumentów dźwiękowych. Działał edukacyjnie w zakresie sztuki audio i jej krytyki. Współzałożyciel Fundacji Audionomia oraz współzałożyciel kolektywu Free Range Productions. Wykładał reportaż na Uniwersytecie SWPS. Od marca 2024 jest redaktorem naczelnym Studia Reportażu i Dokumentu Polskiego Radia. Jest autorem lub współautorem audycji radiowych oraz reportaży i dokumentów dźwiękowych prezentowanych także za granicą. Jest laureatem Prix Italia (za innowacyjność w reportażu radiowym za reportaż Chcę więcej o Dominiku Połońskim, 2014). Za ten reportaż otrzymał też nagrodę główną w III Ogólnopolskim Konkursie Dziennikarskim im. Krystyny Bochenek. Ogłoszono go Radiową premierą roku w konkursie Melchiory 2014. Panek jest laureatem innych nagród: Åke Blomström Memorial Prize za reportaż Łuczywa mózić sia po warmijsku (2012), Srebrnego Melchiora oraz Srebrnego Medalu URTI za reportaż Keeping my cool (2020). W 2017 za reportaż Gościnność po polsku otrzymał wyróżnienie w konkursie Temat: uchodźcy zorganizowanym przez Instytut Reportażu oraz Fundację im. Stefana Batorego. W 2022 był nominowany do Polsko-Niemieckiej Nagrody Dziennikarskiej za podcast Międzyodrze – cud natury, zaś w 2024 nominowany do Nagrody PAP im. Ryszarda Kapuścińskiego za reportaż Przy granicy, a jakby na wojnie. Napisał dwie książki reporterskie opublikowane przez Wydawnictwo Czarne: U nas każdy jest prorokiem. O Tatarach w Polsce oraz Zboże rosło jak las. Pamięć o pegeerach. Za drugą z nich w 2025 otrzymał Nagrodę „Ołówek" Młodzieżowych Klubów Historycznych im. Kazimierza Moczarskiego