Heliodor Muszyński – Biografia

Heliodor Muszyński (ur. 6 czerwca 1931 w Rogowie) – polski pedagog, metodolog i teleolog, profesor nauk humanistycznych, nauczyciel akademicki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Okres przedszkolny spędził w Gniewkowie, a potem rodzina, w związku z pracą ojca, przeprowadziła się do Poznania, gdzie uczęszczał do szkoły podstawowej na Dębcu. Naukę przerwała okupacja niemiecka. Po zakończeniu II wojny światowej kontynuował naukę i zdał egzamin do Liceum im. Ignacego Paderewskiego w Poznaniu. Zapisał się też do harcerstwa, w którym podjął decyzję o zostaniu w przyszłości pedagogiem. W 1951 zdał dwie matury i zapisał się na Uniwersytet Poznański. W 1955, będąc jeszcze studentem, rozpoczął pracę na Uniwersytecie Poznańskim. W 1961 obronił pracę doktorską z zakresu rozwoju i wychowania moralnego dzieci i młodzieży. Habilitował się na Uniwersytecie Warszawskim w 1966. Od 1968 do 1976 był dyrektorem Instytutu Pedagogiki UAM. Od 1968 do 1973 przeprowadził tzw. eksperyment poznański, którego rezultaty były szeroko wdrażane w tysiącach polskich szkół. W 1975 kierowany przez niego zespół otrzymał Nagrodę KEN. W swojej wizji pedagogiki Muszyński wychodził z założenia, że proces wychowawczy winien być nastawiony na przygotowanie dzieci i młodzieży do aktywnego życia w społeczeństwie. Należał do nurtu pedagogiki socjalistycznej opartej na poglądach Karola Marksa i Fryderyka Engelsa. Otrzymał m.in. Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej oraz Krzyż Oficerski i Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski