Tadeusz Mayzner – Biografia

Tadeusz Mayzner (ur. 12 listopada 1892 w Warszawie, zm. 28 września 1939 tamże) był polskim pedagogiem, kompozytorem i dyrygentem, a także popularyzatorem muzyki wśród dzieci i młodzieży. Początkowo studiował chemię w Nancy, następnie był słuchaczem Akademii Handlowej w Berlinie oraz Frankfurcie nad Menem, a ostatecznie ukończył Wyższą Szkołę Handlową w Warszawie. Potem odbył studia w Wyższej Szkole Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Podczas tych studiów przemierzał Polskę i notował piosenki ludowe z różnych regionów. Nabył wówczas przeświadczenia o wysokiej muzykalności polskiego ludu, a także konieczności rozwijania zdolności muzycznych, zwłaszcza wśród dzieci i młodzieży. Lansował całościowy program umuzykalniania młodych ludzi. W latach 30. XX wieku pracował w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego jako radca ministerialny, instruktor śpiewu i muzyki szkolnej. W 1934, dzięki jego staraniom, wprowadzono do szkół „Program nauki śpiewu w szkołach powszechnych i gimnazjalnych”. Poświęcał się twórczości muzycznej dla dzieci, prowadził koncertowe akcje umuzykalniania, nauczał śpiewu w szkołach. Prowadził liczne koncerty dla dzieci i młodzieży okraszone prelekcjami popularyzatorskimi. Organizował lekcje słuchania muzyki dla szkół powszechnych i średnich. Prowadził też lekcje słuchania muzyki w radiu, a Polskim Radiem współpracował od początków jego istnienia. Pod patronatem warszawskiej Rady Miejskiej zorganizował kilkusetosobowy chór międzyszkolny, działający w latach 1932–1939. Pieśni wykonane przez ten chór ukazały się na płytach „Odeonu”. Pisał też piosenki dziecięce, a większość z nich ukazywała się drukiem w dodatku muzycznym czasopisma „Śpiew w szkole”. Wydał kilkanaście śpiewników, m.in. Śpiewnik Hani, Mój śpiewnik, Nasze piosenki i Pieśni inscenizowane. Po śmierci ukazał się zbiór jego utworów Tok w piosence (1948). Zmarł na chorobę serca. Spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie