Andrzej Manecki – Biografia

Andrzej Manecki (ur. 8 września 1933 w Krakowie) jest polskim mineralogiem. Od 1952 roku studiował na Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Po ukończeniu studiów w 1957 roku pozostał na AGH jako pracownik w Katedrze Petrografii, a później w Katedrze Mineralogii, Petrografii i Geochemii. W 1964 roku uzyskał stopień doktora, a w 1968 roku habilitował się. W 1978 roku został profesorem nadzwyczajnym, a w 1989 roku profesorem zwyczajnym. Jego zainteresowania naukowe obejmują mineralogię kruszców i krzemianów, kosmomineralogię, petrografię z petrologią, geologię Arktyki oraz mineralogię i geochemię środowiska. Trzykrotnie kierował wyprawą naukową AGH na Spitsbergen (w latach 1984, 1985, 1988). Jest pionierem aeromineralogii, zajmującej się minerałami zawieszonymi w powietrzu, oraz jednym z pierwszych w Polsce badaczy zajmujących się mineralogiczną analizą materii pozaziemskiej. Jest autorem i współautorem wielu podręczników, w tym „Encyklopedia minerałów – minerały Ziemi i materii kosmicznej”, która została nagrodzona Nagrodą PAN im. Stanisława Staszica. Pełnił funkcję dziekana Wydziału Geologiczno-Poszukiwawczego w AGH (1984–2000) oraz kierownika Katedry Mineralogii, Petrografii i Geochemii AGH (1992–2002). Odznaczony Krzyżem Kawalerskim (1978) i Krzyżem Oficerskim (2003) Orderu Odrodzenia Polski oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej. W 2017 roku, na jego cześć jeden z minerałów odkrytych w Górach Sowich nazwano maneckiitem