Ludwik Sztyrmer – Biografia

Ludwik Sztyrmer (30 kwietnia 1809, Płońsk – 4 czerwca 1886, Lentvaris) był polskim powieściopisarzem, krytykiem literackim i żołnierzem. Urodził się w Płońsku jako syn Jakuba Stürmera, lekarza wojskowego niemieckiego pochodzenia, oraz Julianny Linkowskiej, jego drugiej żony. W 1824 roku ukończył korpus kadetów w Kaliszu, a w 1829 roku szkołę wojskową w Warszawie. W czasie nauki zainteresował się literaturą, czytając francuskich klasyków i poezję romantyczną. W 1830 roku opublikował swoje pierwsze dzieło, psychologiczny esej o magnetyzmie zwierzęcym. Brał udział w Powstaniu Listopadowym. W bitwie pod Grochowem w 1831 roku został wzięty do niewoli przez Rosjan i wysłany do Wiatki (obecnie Kirov). W 1832 roku wstąpił do armii rosyjskiej. W latach 1832-1834 służył w Finlandii, gdzie pisał dziennik, zachowany jedynie w fragmentach. W 1834 roku zapisał się do akademii wojskowej w Petersburgu. Około 1838 roku ożenił się z Eleonorą Janowską. W latach 40. XIX wieku publikował fikcję, głównie pod nazwiskiem żony Eleonory Sztyrmer. Napisał serię dziwnych nowel, głównie skupionych wokół postaci pana Pantofla. Był członkiem petersburskiego towarzystwa w latach 1842-1845 i publikował teksty dziennikarskie w Weekly Petersburg pod pseudonimem "Gerwazy Bomba". W tym czasie przyjaźnił się z Henrykiem Rzewuskim i Józefem Emanuelem Przecławskim, a także był członkiem Petersburskiej Koterii, grupy polskich pisarzy arystokratycznego pochodzenia. Pod koniec życia cierpiał na chorobę psychiczną, a od 1880 roku był całkowicie szalony