Lennart Heimer – Biografia

Lennart Heimer (11 marca 1930 – 12 marca 2007) był szwedzko-amerykańskim neurobiologiem i profesorem na Massachusetts Institute of Technology oraz Uniwersytecie Wirginii. Najbardziej znany był z mapowania obwodów mózgu w płacie limbicznym i jądrach podstawnych, które odgrywają kluczową rolę w przetwarzaniu emocji i ruchu. Heimer urodził się w Östersund w Szwecji. Ukończył studia medyczne na Uniwersytecie w Göteborgu. W 1965 roku został zaproszony do pracy na wydziale psychologii i nauk o mózgu MIT. Jego pierwszym znaczącym osiągnięciem było opracowanie srebrnego barwnika Fink-Heimer do mapowania najmniejszych końców aksonów w mózgu. Dzięki tej i innym technikom śledzenia włókien, Heimer wniósł swój najbardziej znany wkład: nową strukturę anatomiczną dla jądra ogoniastego. Zidentyfikował jądro półleżące i guzek węchowy jako struktury striatalne i określił je jako 'striatum brzuszne'. Tradycyjne struktury striatalne, jądro ogoniaste i putamen, są teraz określane jako 'striatum grzbietowe'. Heimer jest również znany z pomocy w rozwijaniu anatomicznego pojęcia rozszerzonej amygdali, po raz pierwszy zaproponowanego przez jego współpracownika, Jose de Olmosa