Anna Sosnowska – Biografia

Anna Sosnowska z domu Mączyńska (ur. 24 czerwca 1925 w Warszawie, zm. 2 maja 1997 w Tomaszowie Lubelskim) była żołnierzem Armii Krajowej oraz damą Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari. Córka Zygmunta i Janiny z domu Reingruber. Od października 1939 roku była sanitariuszką w Szpitalu Ujazdowskim. Maturę uzyskała na tajnych kompletach w warszawskiej szkole Zofii Kurmanowej. Od lutego 1940 roku w Szarych Szeregach kolportowała tajną prasę i brała udział w akcjach małego sabotażu. W 1942 roku aresztowana przez Gestapo i osadzona na Pawiaku. Zwolniona w 1943 roku, wyjechała na ziemię janowską i wstąpiła do oddziału AK por. Bolesława Ostrowskiego ps. „Lanca”. Od wiosny 1944 roku w oddziale NOW-AK „Ojca Jana”. W czerwcu tego samego roku powróciła do Warszawy i wzięła udział w powstaniu warszawskim jako łączniczka w samodzielnym plutonie pancernym „Wacek” batalionu „Zośka”. Po upadku powstania trafiła do obozu jenieckiego, a po wyzwoleniu przez wojska amerykańskie pracowała jako siostra operacyjna w szpitalu polowym 1 Samodzielnej Brygady Spadochronowej w Schwagstorf. Do Polski powróciła w lipcu 1946 roku i zamieszkała u ojca w Warszawie. Pracowała jako pielęgniarka w szpitalach Szczecina, Jeleniej Góry i Tomaszowa Lubelskiego. W 1964 roku została odznaczona Orderem Virtuti Militari 5 klasy za walki w szeregach oddziałów partyzanckich i udział w powstaniu warszawskim. Działała w Światowym Związku Żołnierzy Armii Krajowej. W 1946 roku wyszła za mąż za Adriana Sosnowskiego, z którym miała córkę Elżbietę oraz synów Jacka, Tomasza i Janusza. W latach późniejszych została mianowana na stopień podporucznika rezerwy Wojska Polskiego.