Józef Kostrzewski – Biografia

Józef Kostrzewski, urodzony 25 lutego 1885 roku w Węglewie, był znaczącą postacią w polskiej archeologii. Po ukończeniu studiów w Krakowie, kontynuował naukę pod okiem Gustafa Kossinny w Berlinie, gdzie uzyskał dyplom w 1914 roku. Jego praca naukowa skupiła się na dowodzeniu obecności Słowian w Polsce już w epoce brązu, co miało duże znaczenie dla rozwoju archeologii i historii Polski.

W 1919 roku, po powrocie do Polski, został profesorem prehistorii na nowo powstałym Uniwersytecie Poznańskim. Jego badania koncentrowały się głównie na kulturze łużyckiej oraz osadnictwie w Biskupinie, gdzie prowadził wykopaliska od 1934 roku. Kostrzewski stał się zwolennikiem koncepcji autochtonistycznej, co wywołało wiele kontrowersji w środowisku archeologicznym, szczególnie w polemikach z niemieckim archeologiem Bolko von Richthofenem.

W czasie II wojny światowej, kiedy polskie uczelnie i muzea zostały zamknięte, Kostrzewski ukrywał się przed Gestapo, jednak po wojnie wrócił do pracy na Uniwersytecie Poznańskim. Jego osiągnięcia zostały docenione przez Polską Akademię Nauk oraz inne instytucje, a w 1965 roku otrzymał tytuł doktora honoris causa. Zmarł 19 października 1969 roku w Poznaniu-Strzeszynku, pozostawiając po sobie bogaty dorobek naukowy i wpływ na rozwój archeologii w Polsce.

Kostrzewski był również autorem wielu publikacji, w tym "Gród prasłowiański w Biskupine" oraz "Kultura prapolska", które do dziś są ważnymi źródłami wiedzy na temat wczesnej historii Polski. Jego prace przyczyniły się do ugruntowania pozycji archeologii w polskiej nauce i kultury narodowej. Pochowany jest na cmentarzu parafialnym w Poznaniu-Krzyżownikach.