Kazimierz Sejda – Biografia

Kazimierz Sejda, ur. jako Kazimierz Seide (ur. 23 lutego 1899 w Nosowie, zm. 1959 w Hamburgu) – polski pisarz, oficer Wojska Polskiego. Urodził się w Galicji, wówczas pod zaborem austriackim. Jego przodkowie pochodzili z Niemiec. Był synem Stanisława Seide oraz kuzynem Bronisława Seydy, lekarza i pisarza. Zmienił nazwisko na Sejda po konflikcie z ojcem z powodu niepowiadomienia go o swoim ślubie. Jesienią 1917, po ukończeniu 18 lat, powołany do wojska austriackiego i po krótkim szkoleniu wysłany na front włoski. W czasie walk pod Udine, wraz z dwoma towarzyszami, próbował dostać się do włoskiej niewoli, co zakończyło się niepowodzeniem. W późniejszym czasie, jego przygody z tego okresu zaowocowały wydaniem książki zatytułowanej C.K. Dezerterzy. W 1931 był redaktorem odpowiedzialnym i wydawcą tygodnika Głos Rembertowa i Osiedli Podmiejskich. Uznawany za jednego z autorów, którzy położyli szczególne zasługi w dziedzinie polskiej falery­styki w okresie międzywojennym, wydając wybór najważniejszych aktów prawnych związanych z orderami, odznaczeniami i odznakami wojskowymi w pracy Ordery, odznaczenia i medale Rzeczypospolitej Polskiej. W czasie II wojny światowej walczył w powstaniu warszawskim, gdzie został ciężko ranny. Zmarł w 1959 na zawał serca