Kazimierz Kunicki – Biografia
Kazimierz Kunicki (ur. 20 maja 1898 w Stawropolu na Kaukazie, zginął 28 czerwca 1920 w okolicach Berdyczowa) był podporucznikiem pilotem Wojska Polskiego. Był synem Romana i Marii z Bończa-Snarskich. Po ukończeniu szkoły średniej w Stawropolu, w wieku 17 lat, rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Kijowskiej. Po powołaniu do Armii Carskiej, w 1918 roku wstąpił do I Korpusu Polskiego. Po rozformowaniu Korpusu udał się do Warszawy, gdzie zgłosił się do Wojska Polskiego. Po ukończeniu Szkoły Lotniczej w Warszawie, został przydzielony do 2 eskadry wywiadowczej, z którą brał udział w walkach z bolszewikami. 28 czerwca 1920 roku, wykonując misję z podchorążym obserwatorem Michałem Franciszkiem Bochenkiem, zginął w wyniku ataku Kozaków po przymusowym lądowaniu. Pośmiertnie odznaczony Polową Odznaką Pilota
Gdzie i kiedy się urodził
- Data
- Miasto
- Stawropol
- Kraj
- Rosja
Śmierć – data i miejsce
- Data
- 1920-06-28
- Miasto
- Berdyczów
- Kraj
- Ukraina
- Wiek w chwili śmierci
- 22
Skąd pochodzi – narodowość i języki
- Narodowość
- Polska (Poland)
- Języki
- polski
Życie prywatne – rodzina
- Rodzice (imiona)
- Roman Kunicki, Maria Kunicka
Ważne daty – kalendarium życia
- 1918 – Porzucił służbę w armii rosyjskiej i wstąpił do I Korpusu Polskiego
- 1919 – Zgłosił się do Wojska Polskiego i rozpoczął szkolenie w Szkole Lotniczej
- 1920 – Zginął podczas misji bojowej w okolicach Berdyczowa
Szkoły i studia – wykształcenie
- Szkoła / uczelnia
- Politechnika Kijowska
- Kierunek studiów
- Mechanika
O twórczości – czym się zajmuje
- Zawód
- pilot, wojskowy
Nagrody i wyróżnienia
- Polowa Odznaka Pilota ()
