Tymoteusz Karpowicz – Biografia

Tymoteusz Karpowicz urodził się 15 grudnia 1921 roku w Zielonej, w pobliżu Wilna. Mieszkał tam do wybuchu II wojny światowej w 1939 roku. Debiutował jako dziennikarz w 1941 roku pod pseudonimem Tadeusz Lirmian w gazecie Prawda Wileńska. W czasie niemieckiej okupacji Litwy był członkiem polskiego ruchu oporu. Po wojnie, w 1945 roku, osiedlił się w Szczecinie, gdzie pracował w Polskim Radiu i opublikował swoje pierwsze prozatorskie dzieło, Legendy pomorskie. Karpowicz przeniósł się do Wrocławia, gdzie studiował filologię polską na Uniwersytecie Wrocławskim, uzyskując tytuł magistra i doktora, a następnie został adiunktem. W 1958 roku otrzymał Literacką Nagrodę Miasta Wrocławia. W 1971 roku otrzymał prestiżowe stypendium "Foundation pour une Entraide Intellectuelle Europeenne" w Paryżu. W 1973 roku został zaproszony do Międzynarodowego Programu Pracy na Uniwersytecie Iowa. W 1974 roku został profesorem wizytującym literatury polskiej na Uniwersytecie Illinois w Chicago, gdzie uczył przez dwa lata. Mimo że nigdy nie otrzymał żadnych oficjalnych nagród literackich w Polsce z powodu swojego stanowiska jako dysydent polityczny, otrzymał prestiżową Nagrodę Alfreda Jurzykowskiego w Nowym Jorku oraz dwukrotnie Nagrodę Illinois Arts Council Annual Award. Po powrocie do USA, Karpowicz kontynuował swoją karierę akademicką, aż do przejścia na emeryturę w 1993 roku. Zmarł 29 czerwca 2005 roku w Oak Park, Illinois. Jego prochy zostały przewiezione do Polski i pochowane 3 sierpnia 2005 roku w Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu