Józef Łepkowski – Biografia

Józef Aleksander Łepkowski herbu Dąbrowa (ur. 4 lipca 1826 w Krakowie, zm. 27 lutego 1894 tamże) – polski archeolog i historyk, encyklopedysta, filozof, działacz społeczny, rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego, poseł wirylista w 1885 w czasie trwania V kadencji Sejmu Krajowego Galicji. Przeszedł do historii polskiej archeologii jako pierwszy profesor tej dziedziny nauki w pierwszej na ziemiach polskich katedrze archeologii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Jego wkład naukowy w wiedzę o prehistorii był zdecydowanie szerszy niż sama działalność uniwersytecka. Łepkowski wychował się w zubożałej rodzinie szlacheckiej, uzyskał wykształcenie, a jego młodszy brat Ludwik był malarzem. Po ukończeniu Gimnazjum św. Anny w Krakowie rozpoczął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie publikował artykuły o zabytkach Krakowa. W 1850 roku ukazała się jego rozprawa pt. „Kalwaria Zebrzydowska i jej okolice pod względem dziejowym i archeologicznym”. W 1875 roku został mianowany profesorem zwyczajnym archeologii, co przyczyniło się do rozwoju archeologii w Polsce. Łepkowski był również dyrektorem Muzeum Książąt Czartoryskich oraz pełnił funkcję konserwatora zabytków. Zmarł 27 lutego 1894 roku w Krakowie, pozostawiając po sobie znaczący dorobek naukowy