Andrzej Żor – Biografia

Andrzej Żor (ur. 16 września 1940 w Płońsku) – polski pisarz, historyk, urzędnik, dyplomata. Absolwent filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1963 asystent w Muzeum Historii Polskiego Ruchu Rewolucyjnego. Był wicedyrektorem w Ministerstwie Szkolnictwa Wyższego (1963–1978), dyrektorem Departamentu Współpracy z Zagranicą w Ministerstwie Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki (1978–1982), Dyrektorem Generalnym tamże (1982–1983). W 1983 w Urzędzie Rady Ministrów Dyrektor Generalny. Podsekretarz stanu w URM (1985–1988). Od 30 września 1989 do 31 lipca 1992 pełnił funkcję ambasadora PRL/RP w Malezji. Sekretarz Stanu w URM od 18 listopada 1993 do 31 maja 1994. Dyrektor w Banku Rozwoju Eksportu, prezes Fundacji BRE Banku oraz Fundacji BGŻ. Autor powieści („Alma Mater”, „Maks albo zniknięcie Prospera”), opowiadań („Jedenaście dialogów z porcelanową filiżanką w tle”), biografii historycznych: Jana Blocha („Figle historii”), Aleksandra Wielopolskiego („Ropucha”) i Jana Kantego Steczkowskiego („Człowiek na wielu krzesłach”), książek z zakresu historii instytucji finansowych. W 2013 uzyskał na Uniwersytecie Wrocławskim stopień doktora nauk humanistycznych w dyscyplinie historii, broniąc pracę Kronenberg. Dzieje fortuny (promotor: Edward Czapiewski). Członek Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (od 1968, m.in. sekretarz Komitetu Zakładowego przy Ministerstwie Nauki), Związku Młodzieży Polskiej (1955–1956), Zrzeszenia Studentów Polskich (1957–1962), Związku Nauczycielstwa Polskiego (od 1963), Związku Literatów Polskich (wiceprezes zarządu głównego od 2011).