Jerzy Stempowski – Biografia

Jerzy Stempowski był krytykiem literackim i znakomitym eseistą. Jego najstarsze, publikowane do dziś teksty powstały na początku lat 20-stych ubiegłego wieku. Był znawcą kultury ukraińskiej, którą uważał za swoją drugą ojczyznę. Po II wojnie światowej przebywał na emigracji, współpracując z paryską "Kulturą" Jerzego Giedroycia. Największe uznanie przyniosły mu zbiory esejów "Chimera jako zwierzę pociągowe" i "Eseje dla Kassandry". Jerzy Stempowski przyszedł na świat w Krakowie, 10 grudnia 1893 roku. Jego ojciec, Stanisław Stempowski, był w latach dwudziestych XX wieku Wielkim Mistrzem Wielkiej Loży Narodowej Rytu Szkockiego. Jerzy Stempowski kształcił się i podróżował, studiując w Krakowie, Monachium, Genewie, Zurychu i Bernie. W 1919 roku podjął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, a w 1920 wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Po wojnie nawiązał współpracę z paryską "Kulturą" i publikował na jej łamach felietony oraz eseje. Zmarł 4 października 1969 roku