Janet Kear – Biografia

Janet Kear (13 stycznia 1933 – 24 listopada 2004) była brytyjską ornitolog i działaczką ochrony przyrody, która pracowała nad ptakami wodnymi i napisała kilka ważnych prac na temat kaczek. Była pierwszą kobietą, która została prezydentem British Ornithologists' Union (BOU). Urodziła się w Middlesex jako młodsza córka urzędnika Harolda Keara i Constance May Betteridge. Uczyła się w Walthamstow Hall, Sevenoaks, Caspar Junior College w Wyoming, King's College w Londynie, a następnie od 1956 roku w Girton College w Cambridge, gdzie uzyskała doktorat na temat ekologii żywienia zięb w 1959 roku. W 1959 roku dołączyła do zespołu Peter Scott's Wildfowl and Wetlands Trust w Slimbridge. Jej prace obejmowały badania nad hodowlą gęsi hawajskich oraz reintrodukcję gęsi hodowlanych do dzikiej przyrody. W latach 1974-1977 była koordynatorem awikulturalnym w WWT. W 1964 roku wyszła za mąż za Geoffrey'a Vernona Townsenda Matthewsa, innego badacza w WWT, z którym się rozstała w 1978 roku. W 1977 roku została kustoszem nowego regionalnego centrum trustu w Martin Mere w Lancashire. W 1993 roku poślubiła Johna Victora Turnera, wolontariusza ornitologa. Kear była pierwszą kobietą, która została wiceprezydentem (1989–1991), a następnie prezydentem (1991–1995) British Ornithologists' Union, oraz redagowała ich magazyn Ibis w latach 1980-1988. Napisała ponad 90 prac naukowych. Jej książki to The Mute Swan (1989), Man And Wildfowl (1990) oraz Ducks of the World (1991). W 1990 roku otrzymała tytuł doktora honoris causa od John Moores University. Zmarła w 2004 roku, pracując nad biografią wczesnośredniowiecznego świętego Werburgha, który miał bliskie związki z gęsiami. W 2019 roku medal BOU został przemianowany na "Janet Kear Union Medal" na jej cześć