Heinz Heger – Biografia

Heinz Heger, właściwie Johann "Hans" Neumann, był austriackim pisarzem, który zyskał uznanie dzięki swoim wspomnieniom jako były więzień obozów koncentracyjnych, w tym KL Sachsenhausen i Flossenbürg, gdzie osadzono go z powodu jego orientacji seksualnej. Urodził się w Wiedniu, a jego życie naznaczone było tragedią i cierpieniem, które doświadczył w czasie II wojny światowej.

W 1972 roku Neumann opublikował książkę pod pseudonimem Heinz Heger, zatytułowaną „Mężczyźni z różowym trójkątem” (niem. „Der Mann mit dem rosa Winkel”). Książka ta jest jednym z niewielu pierwszoosobowych świadectw dotyczących losu homoseksualnych więźniów w nazistowskich obozach. Współpraca Neumanna z Josefem Kohoutem, którego opowieść była źródłem dla tej publikacji, miała miejsce w latach 1965-1967, kiedy to przeprowadził 15 wywiadów z byłym więźniem.

Książka Hegera nie tylko opisuje brutalne warunki życia w obozach, lecz także krytykuje traktowanie homoseksualnych więźniów po wojnie, którzy, mimo przetrwania, wciąż byli postrzegani jako przestępcy. W wyniku tego, wielu z nich zostało ponownie osadzonych w więzieniach, a ich czas spędzony w obozach nie był wliczany w odbywanie wyroków. Publikacja „Mężczyźni z różowym trójkątem” przyczyniła się do szerszej dyskusji na temat cierpień homoseksualistów w czasie Holokaustu, a także pomogła w uznaniu ich doświadczeń w ramach historii LGBT.

Heinz Heger, a właściwie Hans Neumann, zmarł w 1978 roku, pozostawiając po sobie znaczące dziedzictwo literackie, które trwa do dziś. Jego prace są nauczane i analizowane w wielu uczelniach na całym świecie, a jego historia stanowi ważny element pamięci o ofiarach nazizmu.