Arun Gandhi – Biografia

Arun Manilal Gandhi (14 kwiecień 1934 - 2 maj 2023) był południowoafrykańsko-amerykańskim autorem i działaczem społeczno-politycznym, synem Manilala Gandhiego i wnukiem Mahatmy Gandhiego. Urodził się w Durbanie w rodzinie związanej z prasą: jego ojciec był redaktorem, a matka, Sushila Mashruwala, wydawcą „Indian Opinion”. Jako dziecko widział dziadka tylko raz, krótko, w wieku pięciu lat; ponownie spotkał go w 1946 roku, gdy zamieszkał z nim w aśramie Sevagram w Indiach. W tym okresie, mając przewagę edukacyjną nad dziećmi z okolicznych, ubogich rodzin rolniczych, z zachęty dziadka po lekcjach bawił się z nimi, by lepiej zrozumieć doświadczenie życia w biedzie, a jednocześnie dzielił się z nimi wiedzą ze szkoły. W 1947 roku wrócił do Związku Południowej Afryki, na kilka tygodni przed zabójstwem Mahatmy Gandhiego.

W dorosłym życiu łączył działalność publicystyczną i edukacyjną z promocją idei niestosowania przemocy (Ahimsa) jako narzędzia rozwiązywania konfliktów społecznych i politycznych. W 1982 roku opublikował artykuł krytykujący rząd Indii za subsydiowanie filmu „Gandhi” kwotą 25 milionów dolarów; tekst był szeroko przedrukowywany, jednak po obejrzeniu filmu autor uznał, że mimo nieścisłości historycznych dobrze oddaje filozofię i dziedzictwo jego dziadka, i napisał kolejny artykuł wycofujący wcześniejszą krytykę. W 1987 roku wyemigrował z rodziną do Stanów Zjednoczonych i podjął studia na University of Mississippi, pracując nad badaniem porównującym uprzedzenia występujące w Indiach, USA i RPA. Następnie przeniósł się z żoną do Memphis w stanie Tennessee, gdzie współtworzył M. K. Gandhi Institute for Nonviolence przy Christian Brothers University, instytut poświęcony praktycznemu zastosowaniu zasad nonviolence w skali lokalnej i globalnej. Oboje, jako współzałożyciele, otrzymali Peace Abbey Courage of Conscience Award „for bringing the legacy of Gandhi to America”, wręczoną w John F. Kennedy Library w Bostonie. W 1996 roku współtworzył Season for Nonviolence jako coroczne wydarzenie inspirowane filozofią i życiem Mohandasa Gandhiego oraz Martina Luthera Kinga Jr. W 2003 roku był jednym z sygnatariuszy „Humanism and Its Aspirations (Humanist Manifesto III)”. Prowadził także zajęcia akademickie, m.in. w 2007 roku współprowadził kurs „Gandhi on Personal Leadership and Nonviolence” na Salisbury University, gdzie wygłosił wykład „Nonviolence in the Age of Terrorism”, a w 2008 roku powrócił, by współprowadzić kurs „The Global Impact of Gandhi”.

Po śmierci żony Sunandy Gandhi (21 February 2007) instytut przeniesiono do Rochester w stanie Nowy Jork, na University of Rochester River Campus. W 2008 roku, po opublikowaniu komentarza w The Washington Post w sekcji „On Faith”, jego relacje z uczelnią uległy poważnemu pogorszeniu; ostatecznie zrezygnował z kierowania instytutem, deklarując, że zrobił to, by ocalić jego dalsze funkcjonowanie. W kolejnych latach kontynuował działalność wykładową i wystąpienia publiczne w wielu krajach, promując pokojowe metody oporu i rozwiązywania sporów.

Równolegle rozwijał twórczość pisarską inspirowaną doświadczeniami wyniesionymi z relacji z dziadkiem. Jest autorem książek obrazkowych oraz wspomnieniowej książki dla dorosłych „Legacy of Love: My Education in the Path of Nonviolence”. W 2014 roku ukazała się książka dla dzieci „Grandfather Gandhi”, współautorstwa Arun Gandhiego i Bethany Hegedus, ilustrowana przez Evana Turka, przedstawiająca m.in. lekcję o gniewie porównanym do błyskawicy, która może niszczyć albo oświetlać drogę. Opublikował także „The Gift of Anger: And Other Lessons From My Grandfather Mahatma Gandhi” (2017) oraz był wskazywany jako autor poradnika „Dar gniewu”.

W życiu prywatnym uważał się za hinduistę i prezentował poglądy uniwersalistyczne. Poznał pielęgniarkę Sunandę w szpitalu; pobrali się w 1957 roku i mieli dwoje dzieci: Tushara (ur. 17 January 1960) oraz Archanę. W ostatnich latach mieszkał w stanie Nowy Jork. Zmarł 2 May 2023 w Kolhapur, Maharashtra, w Indiach, w Sunanda Gandhi Home for Girls.