Enrique Jardiel Poncela – Biografia
Enrique Jardiel Poncela urodził się w Madrycie 15 października 1901 roku jako syn dziennikarza. Karierę pisarską rozpoczął od adaptacji scenicznych i drobnych utworów satyrycznych. Jego pierwsza powieść powstała w 1928 roku, a wkrótce po niej pojawiły się kolejne, jak również utwory dramatyczne, które przyniosły mu sławę jako komediopisarza. Jego twórczość, związana z teatrem absurdu, odchodziła od tradycyjnego humoru, wprowadzając bardziej intelektualne i ilogiczne podejście. Mimo że cieszył się dużą popularnością przed hiszpańską wojną domową, po wojnie jego prace zostały zapomniane. Zmarł 18 lutego 1952 roku w Madrycie, w trudnej sytuacji finansowej i w dużej mierze zapomniany.
Gdzie i kiedy się urodził
- Data
- Miasto
- Madryt
- Kraj
- Hiszpania
Śmierć – data i miejsce
- Data
- 1952-02-18
- Miasto
- Madryt
- Kraj
- Hiszpania
- Wiek w chwili śmierci
- 50
Skąd pochodzi – narodowość i języki
- Narodowość
- Hiszpańska
- Języki
- hiszpański
Życie prywatne – rodzina
- Dzieci (imiona)
- Evangelina Jardiel
Ważne daty – kalendarium życia
- 1928 – Publikacja pierwszej powieści.
- 1932 – Zatrudnienie w Hollywood do pomocy przy hiszpańskich wersjach filmów.
- 1952 – Śmierć w Madrycie.
O twórczości – czym się zajmuje
- Zawód
- dramaturg, powieściopisarz
- Gatunki
- komedia, teatr absurdu
- Styl pisania
- absurd
- O czym pisze (tematy)
- Główne tematy w twórczości Ponceli obejmują absurd, ironię oraz krytykę społeczną.
Czym się wyróżnia – charakterystyczne cechy
- humor intelektualny
- absurdalne sytuacje
- ironia
Najważniejsze książki i dzieła
- Tytuł
- Amor se escribe sin hache
- Rok wydania
- 1928
- Rodzaj
- powieść
- Tytuł
- Cuatro corazones con freno y marcha atrás
- Rok wydania
- 1936
- Rodzaj
- dramat
- Tytuł
- Eloísa está debajo de un almendro
- Rok wydania
- 1940
- Rodzaj
- dramat
Co o nim mówią – krytycy i czytelnicy
- Ocena krytyków
- Twórczość Ponceli była krytykowana za swoją ironię i nowatorskie podejście do humoru, co nie zawsze było dobrze przyjmowane przez krytyków.
- Znaczenie dla kultury
- Jego prace, mimo zapomnienia po wojnie, zyskały na znaczeniu i są nadal wystawiane.