Zofia Stefanowska-Treugutt, pseudonim Zosia (ur. 9 marca 1926 w Warszawie, zm. 27 kwietnia 2007 tamże) – historyk literatury polskiej, badaczka literatury romantycznej, redaktor kwartalnika „Pamiętnik Literacki”, profesor zwyczajny. Autorka wielu prac naukowych. Córka znanego warszawskiego lekarza, pułkownika Antoniego Stefanowskiego, ofiary zbrodni katyńskiej. Jej mężem był Stefan Treugutt, historyk literatury i teatrolog. Mieli dwójkę dzieci – Jana Treugutta oraz Ewę Werpachowską. W czasie II wojny światowej uczestniczyła w tajnych kompletach, należała do Armii Krajowej; podczas powstania warszawskiego służyła jako sanitariuszka Batalionu „Zośka”. Brała udział w walkach w obronie cmentarzy wolskich, na Starym Mieście i Czerniakowie. Za udział w powstaniu została odznaczona Krzyżem Walecznych oraz Warszawskim Krzyżem Powstańczym. Uczennica Wacława Borowego, ceniona edytorka, autorka rozpraw o Mickiewiczu i Norwidzie. Profesor Instytutu Badań Literackich PAN w Warszawie oraz wykładowca na Uniwersytecie Jagiellońskim. W styczniu 2007 została odznaczona Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. Jej grób znajduje się na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie