Marek Jan Siemek (1942-2011) był polskim filozofem i historykiem niemieckiej filozofii transcendentalnej. Był profesorem na Uniwersytecie Warszawskim oraz dyrektorem jego Katedry Filozofii Społecznej. Urodził się w Krakowie, a swoje życie zawodowe związał z Warszawą. Był uczniem Bronisława Baczko, jednego z głównych przedstawicieli Warszawskiej Szkoły Historii Idei. W swoich wczesnych pracach interpretował marksizm jako formę filozofii transcendentalnej, a w późniejszych dziełach przeszedł do heglizmu interpretowanego jako transcendentalna filozofia społeczna. Był członkiem Internationale Hegel-Gesellschaft oraz Fellow Collegium Invisibile. W 2006 roku otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu w Bonn. Do jego najważniejszych publikacji należą: "Fryderyk Schiller" (1970), "Idea transcendentalizmu u Fichtego i Kanta" (1977), "Filozofia, dialektyka, rzeczywistość" (1982), "Hegel i filozofia" (1998)