Jacek Pankiewicz

- a właściwie po co tam jesteś?- chciałem poznać ludzi, dowiedzieć się, jacy są? - już wiesz, oni ciebie wcale nie są ciekawi! - i wiem, że nie ma sensu przejmować się tym, na co się nie ma wpływu! nawet myśleć o tym! bratnia dusza, powiadasz! ona pewnie gdzieś jest, ale daleko w świecie; i pomyślałem, że może lepiej będzie wychować ją tu! stworzyć...

Tu wszystko i przeciw mnie mogło być kiedyś!lecz bronią mnie skały, skałki,teraz jest cisza niemówienia nic, dystans ciszy,rytm stojący, swobodne kojarzenie!jakbym to w całej Przyrodziesam umiał już rozhasać taki rytm skądinąd umiejętność Kamieni....

Prozodia, prozaizmy, ścinki - to twory zdarzonego Przypadku, opowiadania najkrótsze, poezja ich nie cierpi, bo niepoetyckie, trywialne czasem; wielką prozą nie są, niedość rozwlekłe, powierzchni gładkiej nie trzymają się, do dna ciążą jak kamień; a filozofom nic po nich, bo niesystemowe! w ekstremalnych warunkach rodziły się. To mowa jak grudka...