Ernest André Gellner, urodzony 9 grudnia 1925 roku w Paryżu, był brytyjskim filozofem, socjologiem i antropologiem społecznym, którego prace miały istotny wpływ na myśl krytyczną i teorię nacjonalizmu. Pochodził z żydowskiej rodziny, a swoje dzieciństwo spędził w Czechosłowacji, gdzie przyszły autor rozwijał swoje zainteresowania intelektualne.

Gellner był postacią kontrowersyjną, znaną z ostrej krytyki dominujących w jego czasach teorii filozoficznych, szczególnie tych związanych z filozofią języka. Jego pierwsza książka, „Słowa i rzeczy” (1959), stała się przyczynkiem do intensywnej debaty w mediach, w tym w „The Times”, gdzie wywołała długotrwałą korespondencję na temat analizy filozoficznej. W ciągu swojej kariery Gellner był profesorem filozofii i metodologii naukowej w London School of Economics przez 22 lata oraz profesorem antropologii społecznej na Uniwersytecie w Cambridge przez 10 lat. Jego prace obejmowały zarówno teoretyczne, jak i empiryczne badania nad społeczeństwem, kulturą i polityką.

Jednym z kluczowych tematów jego badań było zjawisko nacjonalizmu. W książce „Narody i nacjonalizm” (1983) Gellner argumentował, że nacjonalizm jest nie tylko ideologią, ale także niezbędnym elementem nowoczesnych społeczeństw, w których potrzeba technicznej komunikacji i standaryzacji kulturowej stają się kluczowe. Zauważył, że w tradycyjnych społeczeństwach nie było potrzeby tworzenia jednolitej kultury dla poddanych, natomiast w nowoczesnym świecie, z rozwojem przemysłu i technologii, zyskuje on na znaczeniu.

Gellner był również autorem wielu innych znaczących prac, w tym „Myśli i zmiana” (1964) oraz „Stan i społeczeństwo w myśli radzieckiej” (1988), które badały, jak ideologie wpływają na struktury społeczne. Jego krytyka relatywizmu i psychoanalizy oraz zaangażowanie w politykę sprawiły, że uznano go za „jednoosobową krucjatę na rzecz krytycznego racjonalizmu”.

W 1993 roku Gellner powrócił do Pragi, gdzie objął kierownictwo w Centrum Badań nad Nacjonalizmem, a jego prace zyskały na znaczeniu w kontekście transformacji postkomunistycznej Europy. Zmarł 5 listopada 1995 roku w Pradze, pozostawiając po sobie bogaty dorobek intelektualny oraz wpływ na współczesne rozumienie nacjonalizmu i tożsamości kulturowej.