Drago Jančar, urodzony 13 kwietnia 1948 roku w Mariborze, jest jednym z najbardziej znanych współczesnych pisarzy słoweńskich. Po ukończeniu studiów prawniczych w swoim rodzinnym mieście, rozpoczął pracę jako dziennikarz w gazecie "Večer" oraz w tygodniku "7 dni". Już w czasie studiów zaangażował się w działalność literacką, pełniąc funkcję redaktora naczelnego studenckiego czasopisma "Katedra". Jego krytyczne artykuły dotyczące reżimu komunistycznego doprowadziły do konfliktu z władzami, co skutkowało usunięciem go z redakcji.

W 1974 roku Jančar został skazany na rok więzienia za "wrogą propagandę" po tym, jak przywiózł do Jugosławii książkę o masakrach w Kočevskim Rogu. Po trzech miesiącach spędzonych w więzieniu został ułaskawiony, a następnie odbył służbę wojskową w Serbii, gdzie doświadczył dalszej dyskryminacji z powodu swojego kryminalnego wyroku. Po wojsku powrócił do pracy w "Večer", ale tylko w roli administracyjnej, co skłoniło go do przeniesienia się do Lublany.

W Lublanie Jančar nawiązał kontakty z wieloma artystami i intelektualistami, którzy również krytykowali ówczesny reżim. W latach 1978-1980 pracował jako scenarzysta w wytwórni filmowej Viba Film. Jego adaptacja scenariusza Vitomila Zupana została jednak ocenzurowana, co skłoniło go do odejścia. Od 1981 roku jest redaktorem i sekretarzem w wydawnictwie Slovenska matica. W 1982 roku współtworzył czasopismo "Nova revija", które stało się istotnym głosem opozycji w Słowenii.

Jančar jest autorem licznych powieści, opowiadań i sztuk teatralnych, które zdobyły uznanie w kraju i za granicą. Jego proza, inspirowana modernizmem, często eksploruje temat konfliktu jednostki z instytucjami represyjnymi, takimi jak więzienia czy szpitale psychiatryczne. W swoich dziełach Jančar porusza również istotne wydarzenia i okoliczności w historii Europy Środkowej, co czyni go jednym z najważniejszych przedstawicieli słoweńskiej literatury.

Jančar aktywnie uczestniczył w procesie demokratyzacji Słowenii, pełniąc funkcję prezesa Słoweńskiego PEN Clubu w latach 1987-1991 i angażując się w różne manifestacje polityczne. W 1993 roku otrzymał Nagrodę Prešerena za swoje osiągnięcia literackie, a jego prace były tłumaczone na 21 języków, co przyczyniło się do jego międzynarodowej renomy.

Drago Jančar wciąż mieszka w Lublanie, kontynuując swoją działalność literacką i publicystyczną, pozostając jednym z najważniejszych głosów współczesnej Słowenii.