Agnieszka Janiak

Chciał być jak najdalej stąd. Przebiegł może kilka kilometrów. Padł na kolana, rozpościerając ramiona, podniósł głowę ku niebu i wydał z siebie przerażający krzyk żalu i rozpaczy. Można go było pewnie usłyszeć pośród nocnej ciszy w miasteczku. Łzy ciekły mu po policzkach. Krzyczał tak długo i tak mocno, że aż ochrypł. Wyczerpany położył się na...