Nigdy dość. Mirakle

Dalszy ciąg Rzeczy nienasyconych i Cudu w Esfahanie. Kończy się wojenna zawierucha. W Szkocji, w tamtejszej Szkole Morskiej i Szkole Podchorążych, bohater, chłopiec-dziewczyna-młodzieniec, przeżywa kolejne wtajemniczenia. Z wolna dojrzewa wśród nowych kolegów, dwóch pielęgniarek i mądrego jezuity: kształtuje się jego osobowość, stabilizuje światopogląd, krystalizuje płeć. Ale nadal porusza się on na pograniczu między jawą a imaginacją, między rzeczywistością a marzeniem. Poddaje się żywiołowi fantazji i nienasyconemu, rozbuchanemu Erosowi. Andrzej na progu dorosłego życia wciąż intensywnie, niemal fizycznie doświadcza chłopięctwa i dziewczęcości.

Pozostaje płynny, niedookreślony, rozedrgany. Świat rzeczywisty i wyobrażony przenikają się w jego jaźni i dopełniają. Przeszłość nieustannie powraca pod postacią matki, a przyszłość przepowiada baśniowa, tajemnicza Morag. To liryczna opowieść, pisana niezwykle sugestywnym językiem, którego siłą jest piękno metafor, splecionych ze zmysłowymi konkretami.