Zaczarowane jajko

Mój syn Tomek to nicpoń wielki -Co dzień wymyśla różne figielki.Raz swojej siostrze, tak dla zabawy,Zawiązał razem w bluzce rękawy.Pieskowi, który miał minę hardą,Smaczne kosteczki polał musztardą.Dzisiaj od rana nie widać smyka;Właśnie z farbami wszedł do kurnika,A że ochotę miał znów na psoty,Natychmiast zabrał się do roboty.I już po chwili z świeżych jajeczekWykonał kilka pięknych laleczek.Pozbierał wszystkie i zaniósł mamie,Żeby zrobiła z tego śniadanie.Włożył je w kieszeń tak, jak należy,Zrobił dwa kroki... bęc! i już leży!Ale gdy wstawał powoli z ziemi,Ktoś się odezwał w jego kieszeni:"Błagam, litości, nie zbij mnie, proszę,Ja takich wstrząsów przecież nie znoszę.No, nie uciekaj! Stań na minutkę,Zaraz rozbijesz moją skorupkę!"Tomek przystanął i nadsłuchuje,Skąd taki dziwny głos dolatuje.I nagle krzyczy: "To niemożliwe!Jajko rozmawia ze mną jak żywe!