Wojna króla Władysława Jagiełły z księciem opolskim Władysławem (1391-1396)

Główną przyczyną wybuchu wojny w 1391 r. między Królestwem Polskim a Władysławem Opolczykiem było zastawienie Złotorii Krzyżakom. Kolejne dwie wojny były tylko konsekwencją tej pierwszej. Natomiast powodem zastawu były względy finansowe, które pchnęły księcia w ręce tych, którzy dysponowali gotówką. Książę wykazał się jednak całkowitym brakiem rozsądku. Zignorował bowiem prawa polskiego króla i rozporządził ziemiami, które stanowiły integralną część Królestwa Polskiego. Wynikało to w głównej mierze z jego swoiście pojmowanej ciągłości prawnej. Uważał bowiem, że ziemie te otrzymał od króla Ludwika Węgierskiego, natomiast spadkobiercami tegoż są: Maria i jej mąż Zygmunt Luksemburski. Ignorował fakt, że druga z córek Ludwika, Jadwiga, objęła tron polski i ona wraz z mężem, królem Władysławem Jagiełłą stoją na gruncie integralności ziem Królestwa Polskie, także tych które on miał w swoim ręku.
Fragment zakończenia