W pogoni za życiem

W Nowym Jorku budzi się do życia malutka Jętka. Ciekawie rozgląda się dookoła, susząc skrzydełka w promieniach wschodzącego słońca. Obok spostrzega Muchę, z którą od razu pragnie się zaprzyjaźnić. Okazuje się, że czasu mają bardzo mało, ponieważ, jak wyjaśnia jej Mucha, jętki żyją tylko jeden dzień, a potem umierają. Jętka oczywiście nie wie, co to znaczy umrzeć, więc Mucha wyjaśnia jej to, jak umie. Dla Jętki staje się jasne, że ma czas tylko do zachodu słońca. A tyle chciałaby zobaczyć i przeżyć! Mucha zgadza się być jej przewodniczką i zaczynają szaleńczy wyścig z czasem. Przed oczyma Jętki jak w kolorowym kalejdoskopie migają kolejne obrazy: park, a nim ludzie, psy, koty i wiewiórki, ZOO pełne egzotycznych zwierząt, metro, muzeum z wielkim dinozaurem, filharmonia, kino, księgarnia z pięknymi książkami dla dzieci, restauracja, pokaz fajerwerków, mecz piłkarski, Biały Dom, Statua Wolności. Jętce jest wciąż za mało. Chce odwiedzić wesołe miasteczko i spróbować waty cukrowej, i uścisnąć rękę prezydenta. Aż wreszcie nadchodzi wieczór i czas Jętki się kończy. Zdąży się jeszcze dowiedzieć, że Mucha, z którą tak pasjonująco przeżyła swój dzień, ma na imię Łucja. Jest to książka niezwykła, w sposób poetycki, a zarazem dynamicznie, wręcz brawurowo, nie tylko pokazuje, ale i objaśnia świat małemu dziecku. Niepowtarzalny klimat tej książki to także zasługa świetnych malarskich ilustracji Emilii Dziubak, która potrafiła oddać nie tylko poetyckość i nastrój nostalgii, ale także zawrotne tempo i różnorodność pokazywanych rzeczy i zjawisk. Książka przeznaczona dla dzieci od lat 4, spodoba się także starszym czytelnikom.