Mówcie mi Bezprym
Opis
Słyszeliście o Bezprymie? Obiło się coś o uszy?
Nie róbcie sobie wyrzutów, jeśli nie. Nawet historycy mają problem, bo zachowało się niewiele źródeł. Wiadomo tylko, że był najstarszym synem Bolesława Chrobrego i ojciec nie jemu, ale młodszemu synowi, znanemu jako Mieszko II, przekazał władzę. Dlaczego? Tajemnicza sprawa. Jednak przy odrobinie cierpliwości można sporo wyczytać ze średniowiecznych kronik. Informacje dotyczą szczególnie czasów, gdy Bezprym był nastolatkiem. Jeśli to, co wyśledzili historycy, jest choć po części prawdą, to życie tego chłopaka było niezwykłe.
Cofnijmy się o tysiąc lat i towarzyszmy przez chwilę chłopcu, który mógł być królem, a został Bezprymem.
Życzę miłego podróżowania w czasie.
Grażyna Bąkiewicz
Powieść skrzy się od obyczajowych detali, igra z wiedzą historyczną czytelnika, każe mu przyglądać się postaciom i zdarzeniom, przewartościować sądy, stanąć w obliczu wyborów, jakie ówczesnym narzucił splot zdarzeń. Dorastający Bezprym ukazany został jako postać tragiczna, która walczy z własnymi słabościami i bezwzględnym okrucieństwem losu. (...) Do tego dynamizm fabuły, precyzja narracji, ciętość dialogów, subtelna archaizacja... Arcydzieło!
prof. Grzegorz Leszczyński
Nie róbcie sobie wyrzutów, jeśli nie. Nawet historycy mają problem, bo zachowało się niewiele źródeł. Wiadomo tylko, że był najstarszym synem Bolesława Chrobrego i ojciec nie jemu, ale młodszemu synowi, znanemu jako Mieszko II, przekazał władzę. Dlaczego? Tajemnicza sprawa. Jednak przy odrobinie cierpliwości można sporo wyczytać ze średniowiecznych kronik. Informacje dotyczą szczególnie czasów, gdy Bezprym był nastolatkiem. Jeśli to, co wyśledzili historycy, jest choć po części prawdą, to życie tego chłopaka było niezwykłe.
Cofnijmy się o tysiąc lat i towarzyszmy przez chwilę chłopcu, który mógł być królem, a został Bezprymem.
Życzę miłego podróżowania w czasie.
Grażyna Bąkiewicz
Powieść skrzy się od obyczajowych detali, igra z wiedzą historyczną czytelnika, każe mu przyglądać się postaciom i zdarzeniom, przewartościować sądy, stanąć w obliczu wyborów, jakie ówczesnym narzucił splot zdarzeń. Dorastający Bezprym ukazany został jako postać tragiczna, która walczy z własnymi słabościami i bezwzględnym okrucieństwem losu. (...) Do tego dynamizm fabuły, precyzja narracji, ciętość dialogów, subtelna archaizacja... Arcydzieło!
prof. Grzegorz Leszczyński