Challenger. Metamorfozy poety..

Cenię sobie połączenie przez Nowaczewskiego metody pracy blisko tekstów, która wywodzi się najwyraźniej z tradycji hermeneutycznej, nakazującej rzetelność wobec intencji znaczeniowych zawartych w poszczególnych utworach z ujęciem strukturalnym, wywiedzionym najprawdopodobniej ze znanych prac (na gruncie polskim) Edwarda Balcerzana. Co więcej choć to nieco ryzykowne Nowaczewski sięga także po metodę biograficzno-kontekstualną interpretacji, zachowując tu jednak właściwe proporcje i potrzebny umiar.Książka z pewnością będzie mogła ubiegać się o miano tzw. lektury pierwszej. Rozumiem przez to określenie sytuację, gdy tekst staje się fundamentalnym punktem wyjścia dla tych, którzy chcą bliżej i głębiej zająć się twórczością Karaska. Książki pierwsze to takie, od których zaczyna się czytanie opracowań Wynika to oczywiście z ambicji stworzenia pierwszej monografii poezji autora, wydaje się, że udanej. Takie monografie tworzą podstawę dyskusji, oferując jednocześnie pewne kanoniczne rozpoznania. ()Krzysztof Karasek na takie całościowe spojrzenie na swój poetycki do-robek niewątpliwie zasługiwał i można nawet z pewnym zdumieniem stwierdzić, że nie doczekał się go spod pióra komentatorów bliższych pokoleniowo. Trzeba było dopiero badacza (i poety jednocześnie) znacznie młodszego, który będzie umiał połączyć osobistą fascynację tą twórczością z chłodnym oglądem naukowca świadomego technik, horyzontu ideowego, poetyki czy też co ważne biograficznych uwi-kłań i kontekstów poety, którego dziełem się zajmuje.Z recenzji dr. hab. Jarosława Klejnockiego, prof. UW