Sztuka aktorska Aleksandry Śląskiej

W książce przedstawiono badania dotyczące dorobku artystycznego AleksandryŚląskiej, ze szczególnym uwzględnieniem wizerunku zimnej aktorki specjalistki odról Niemek i arystokratek. Cel monografii sprowadza się do ukazania okolicznościsprzyjających kształtowaniu powstałego stereotypu oraz próby rozbiciapowszechnego wyobrażenia na temat Śląskiej poprzez prezentację jej mniej znanegooblicza zawodowego i prywatnego. Książka podzielona została na dziewięć części,poświęconych określonym kręgom tematycznym, którymi do pewnego stopnia rządziporządek chronologiczny. W pierwszej sekwencji przedstawiono rodzinne orazaktorskie korzenie Śląskiej. Niemało miejsca zajęły opisy studiów w PaństwowejSzkole Dramatycznej w Krakowie, pierwszych kroków stawianych na deskachMiejskich Teatrów Dramatycznych oraz fascynacji Juliuszem Osterwą. Drugasekwencja dotyczy samej Śląskiej cech jej charakteru, metod twórczych orazpoglądów na teatr i sztukę aktorską, z czego wyłonił się obraz wielkiej,momentami bezkompromisowej indywidualności. W kolejnym rozdziale wizerunek tenulega poszerzeniu o wątek przynależności artystki do pokolenia, które, tworzączjawiska polskiej szkoły słuchowiska, polskiej szkoły dubbingu oraz TeatruTelewizji, zasłużyło się dla rozwoju polskiej kultury w latach PRL-u. Dokonanorównież przeglądu kreacji aktorskich Śląskiej mogących wywoływać największezdziwienie, gdyż najbardziej odległych od powszechnego wyobrażenia na tematŚląskiej a mianowicie ról kobiet perwersyjnych, znerwicowanych, o demonicznejnaturze, a także wcieleń z repertuaru komediowego. W ostatnich odsłonach książkiukazano naturalne konsekwencje artystycznej drogi, która doprowadziła Śląską dopodjęcia reżyserskich wyzwań oraz długoletniej pracy pedagogicznej. PowrótŚląskiej do szkoły miał wymiar symboliczny, pokazywał, jak historia zatoczyłakoło. Oddając się wychowaniu młodego pokolenia ludzi sztuki, spłacała dług swymwielkim mistrzom.