Masyw Ślęży. Miniprzewodnik. eBook

Miniprzewodnik Wydawnictwa Bezdroża opisujący najważniejsze atrakcje turystyczne miasta bądź regionu. Poznasz historię miejsca, przeczytasz opisy atrakcji turystycznych i (najważniejsze dla turysty) informacje praktyczne: co warto zobaczyć, gdzie szukać noclegu i jak dojechać w miejsce, którego nie można pominąć zwiedzając okolicę. Zapraszamy na wycieczkę!

Masyw Ślęży

Na pograniczu Niziny Śląskiej i Przedgoacute;rza Sudeckiego wyrasta ponad 500 m nad okolicą charakterystyczny, owiany licznymi legendami i tajemnicami, bdquo;wulkaniczny" stożek Ślęży (718 m n.p.m.), z ktoacute;rego spływają boczne grzbiety. Jednakże to nie wulkan ukształtował ten unikatowy w Polsce charakter goacute;ry wyspowej. Jej najstarsza część - silnie przeobrażone skały - w prekambrze (ponad 500 mln lat temu) stanowiła najprawdopodobniej część dna oceanicznego. Pęknięcia tej części litosfery pozwoliły na kilkakrotne wtargnięcia magmy. Podczas fałdowania kaledońskiego (ok. 350 mln lat temu) na wierzch wypłynęła masa, ktoacute;ra obecnie widoczna jest na powierzchni fragmentoacute;w masywu (szczyt Ślęży, jej południowe i wschodnie stoki) jako gabro - skała grubokrystaliczna, ciemnozielona i niezwykle twarda. Zalega ona na południe od Ślęży i w części południowo-wschodniej masywu. Niepokoacute;j goacute;rotwoacute;rczy podczas fałdowań hercyńskich (ponad 250 mln lat temu) był przyczyną wtargnięcia magmy granitowej, budującej pozostałą część tego rejonu. Spowodowała ona silne przeobrażenie sąsiednich skał. Jej niezwykła twardość wpłynęła na zachowanie całości struktury w krajobrazie, w znacznie mniejszym stopniu poddającej się wietrzeniu niż okolica. W plejstocenie oacute;w oddzielony podczas fałdowań alpejskich (przed 10-15 mln lat) twoacute;r był co najmniej dwukrotnie ogarnięty przez lądoloacute;d skandynawski - podczas zlodowacenia Sanu II (540-430 tys. lat temu) i Odry (325-130 tys. lat temu). Nad jego powierzchnię wystawało tylko 100 m ślężańskiego szczytu; silne wietrzenie mrozowe doprowadziło do powstania rozległych poacute;l gruzowych i kilku malowniczych grup skalnych, a poacute;źniej jęzoroacute;w błotno-gruzowych i moren u podnoacute;ża goacute;ry.

Zasadnicza część masywu jest zwarta wokoacute;ł Ślęży, ku poacute;łnocy odchodzi tylko kroacute;tkie ramię, kończące się Gozdnicą (316 m n.p.m.). Przełęcz Tąpadła, przez ktoacute;rą przebiega atrakcyjna widokowo, goacute;rska szosa Soboacute;tka - Świdnica, oddziela bliźniaczą, lecz wyraźnie wyższą kopułę Raduni (573 m n.p.m.). Od niej zaś wybiegają dwa grzbiety: na poacute;łnocny wschoacute;d Wzgoacute;rza Oleszeńskie, kończące się Gozdnikiem (315 m n.p.m.), na południowy zachoacute;d ku Świdnicy - Wzgoacute;rza Kiełczyńskie po Krzczonowskie Wzgoacute;rze (251 m n.p.m.).

nbsp;

Ślężański Park Krajobrazowy

Masyw porasta w większości boacute;r - dołem sosnowy, goacute;rą sztuczny, świerkowy. Występują też liczne domieszki gatunkoacute;w liściastych, tworzące niekiedy czyste lasy buczynowe. Dość częsta jest importowana choina kanadyjska (tsuga canadensis). W wielu miejscach ciekawa i cenna flora dała podstawę do utworzenia rezerwatoacute;w. Najniżej usytuowana jest bdquo;Łąka Sulistrowicka" - na powierzchni 26,37 ha rośnie tu wiele gatunkoacute;w pontyjskich (stepowych) w sąsiedztwie hydrofilnych (na wilgotnych siedliskach). Szczegoacute;lnym wyroacute;żnikiem tego rezerwatu jest dość rzadko występujący w Polsce kosaciec syberyjski. bdquo;Goacute;ra Ślęża" chroni rejon szczytu na powierzchni 147,2 ha ze względoacute;w krajobrazowo-kulturowych i z powodu rzadkiej roślinności, wśroacute;d ktoacute;rej występują paprocie i gatunki arktyczno-alpejskie. Natomiast bdquo;Goacute;ra Radunia" posiada obszar 42,32 ha. Także tutaj ważne są względy krajobrazowo-kulturowe i florystyczne, przy czym szczegoacute;lne znaczenie mają gatunki kserotermiczne, rosnące na suchym podłożu zwietrzeliny ze skał serpentynitowych.

Wspomniane walory zadecydowały o objęciu tego regionu Przedgoacute;rza Sudeckiego ochroną w ramach Ślężańskiego Parku Krajobrazowego o powierzchni 8,6 tys. ha z otuliną 5,5 tys. ha.