Diagnoza uspołecznienia publicznego szkolnictwa III RP w gorsecie centralizmu
Opis
Bogusław Śliwerski jest jednym z najwybitniejszych przedstawicieli polskich nauk o edukacji w ostatnich dekadach. Jego kolejne książki dokonywały "przełomów dyskursywnych" w pedagogice, a impulsy teoretyczne i empiryczne, które wnosił, odegrały ogromną rolę w kształtowaniu sposobów myślenia w edukacji i o edukacji. [...] pokazuje w sposób znakomity, poparty bardzo przekonującymi wynikami przeprowadzonych przez siebie badań, mechanizmy sprawowania władzy polityczno-edukacyjnej w Polsce.
Przedstawia, jak nowe, pełne - aby odwołać się do myśli Foucaulta - władzy/wiedzy dyskursy polityczne "przycinają" i rekonstruują rzeczywistość edukacyjną, ograniczając możliwości upodmiotowienia lokalnych aktorów życia pedagogiczno-oświatowego. W prowadzonych precyzyjnie, a jednocześnie bardzo komunikatywnie narracjach Bogusław Śliwerski pokazuje, w jaki sposób władza ustawy, rozporządzenia czy decyzji tworzy "nowy świat", nową scentralizowaną rzeczywistość, w ramach której alternatywne sposoby myślenia i działania są marginalizowane/wykluczone. [...] Diagnoza uspołecznienia publicznego szkolnictwa III RP w gorsecie centralizmu to nie tylko książka pedagogiczna, ale także politologiczna, jej Autor bowiem ukazuje nieuchronność asymetrycznych w każdym aspekcie związków (uprzedmiotawianej) oświaty z (upodmiotowioną i bezwzględnie decyzyjną) polityką i władzą. Przedstawia, niekiedy niemal "detalicznie", jak władza (czasami tylko dlatego, aby potwierdzić "swoją władzę") przedostaje się do najmniejszych nawet zakątków codziennej praktyki edukacyjnej.
prof. zw. dr hab. Zbyszko Melosik
(fragment recenzji)
Przedstawia, jak nowe, pełne - aby odwołać się do myśli Foucaulta - władzy/wiedzy dyskursy polityczne "przycinają" i rekonstruują rzeczywistość edukacyjną, ograniczając możliwości upodmiotowienia lokalnych aktorów życia pedagogiczno-oświatowego. W prowadzonych precyzyjnie, a jednocześnie bardzo komunikatywnie narracjach Bogusław Śliwerski pokazuje, w jaki sposób władza ustawy, rozporządzenia czy decyzji tworzy "nowy świat", nową scentralizowaną rzeczywistość, w ramach której alternatywne sposoby myślenia i działania są marginalizowane/wykluczone. [...] Diagnoza uspołecznienia publicznego szkolnictwa III RP w gorsecie centralizmu to nie tylko książka pedagogiczna, ale także politologiczna, jej Autor bowiem ukazuje nieuchronność asymetrycznych w każdym aspekcie związków (uprzedmiotawianej) oświaty z (upodmiotowioną i bezwzględnie decyzyjną) polityką i władzą. Przedstawia, niekiedy niemal "detalicznie", jak władza (czasami tylko dlatego, aby potwierdzić "swoją władzę") przedostaje się do najmniejszych nawet zakątków codziennej praktyki edukacyjnej.
prof. zw. dr hab. Zbyszko Melosik
(fragment recenzji)