Zdrada w Czarciborze

Mam jak najlepsze wrażenia po lekturze "Zdrady w Czarciborze" Jerzego Chociłowskiego. Cenię pisarzy umiejących opowiadać, tym bardziej że to teraz coraz rzadszy gatunek. Sztuka opowiadania wymaga od autorów oprócz ambicji, poczucia misji, chęci wymierzenia światu sprawiedliwości, obnażenia siebie - elementarnych umiejętności, z którymi się rodzimy lub których musimy się nauczyć. Nie wiem, która z tych wersji dotyczy Jerzego Chociłowskiego, ale osadzenie opowieści w historii jest dyskretne, bohaterowie sugestywni, dialogi przekonywające, metafory czytelne, a puenty zaskakujące. Mam w tym zbiorze swoich faworytów, jak "Dziki Czwartek", ale z czystym sumieniem polecam Czytelnikom całą resztę. Do tych historii mamy ochotę wracać nie tylko dlatego, że są dobrze napisane. To książka warta naszej uwagi.

Eustachy Rylski

Jerzy Chociłowski - absolwent wydziału prawa UW, dziennikarz, publicysta, tłumacz (m.in. "Wyznania chińskiej kurtyzany", "W świecie wiatru i wierzb", "Kwiaty śliwy w złotym wazonie"), autor książek reportażowych (m.in. "Okruchy Azji", "Bali - kwiat z ogrodu snów", "Wietnam bez 17 równoleżnika", "Szarada indyjska") oraz "Limeryków swawolnych". Ostatni redaktor naczelny nieistniejącego już miesięcznika "Kontynenty".