Trzy po trzy o dziesiątym wieku

Wiek X-ty stwarza nową Europę: część imperium karolińskiego przeradza się we Francję, część dostaje się pod kontrolę Sasów, którzy pod zwierzchnictwem rodu Ludolfingów (Ottonów) dominują też tak ważny dział karolińskiej schedy -Lotaryngię. Pojawiają się na arenie politycznej wspólnoty i państwa słowiańskie, chrystianizowane tak jak te północne, skandynawskie. Trzej Ottonowie są konstruktorami tego świata. Pokazujemy min., jak Otto I i jego biskupi w czasie wypraw do Italii dbali o wzbogacenie ubogiej Saksonii w dobra wówczas o najwyższym znaczeniu - relikwie świętych. Interesuje nas ważki ideologicznie konflikt między francuskim Lotarem Karolingiem a potężnym Ottonem II, który stał siępanem i Akwizgranu, i Rzymu. Towarzyszymy Ottonowi III w czasie jego pielgrzymki do Gniezna, jak również interesujemy się władcą wspomnianego grodu, Mieszkiem I, i jego Dąbrówką. Próbujemy również przedstawić ideowe koncepcje, żywe w X-tym stuleciu, za pomocą których tłumaczono sobie występowanie społecznych zróżnicowań i podziałów.