EBOOK Geraint i Enida. Romans arturiański

 Jeden z trzech romansów arturiańskich zawartych w trzeciej części staroceltyckiego, walijskiego zbioru średniowiecznych opowieści „Mabinogion”, po raz pierwszy tłumaczony na język polski.


Fragment:


  W dzień Zielonych Świąt, kiedy król ucztował wraz ze swym dworem, do pałacowej sali wbiegł wysoki młodzieniec o kasztanowych włosach. Odziany był w lśniący jedwabny kaftan i buty ze znakomitego kurdybanu. U pasa wisiał mu miecz o bogato zdobionej rękojeści.

  – Witam cię, panie! – zawołał młodzieniec, zwracając się do króla.

  – Niech cię Bóg zachowa – odpowiedział mu Artur – a Jego łaska będzie z tobą. Czego ci trzeba?

  – Wiesz, kim jestem, panie? – zapytał młodzieniec.

  – Nie, nie wiem.

  – Jestem jednym z twoich leśników w lesie z Dean, a zowię się Madawc, syn Twrgadarna.

  – Mów, Madawcu, z czym przyszedłeś.

  – Ujrzałem w lesie jelenia niepodobnego do żadnego z tych, jakie do tej pory dane mi było spotkać – odparł przybyły.

  – Cóż w nim takiego – zapytał Artur – co różni go od innych?

  – Jest on cały biały, panie, i jest tak dumny, że nie pasie się z żadnym innym zwierzęciem. Przyszedłem zapytać: co mam z nim czynić?

  – Najlepsze, co mogę zrobić, to pojechać jutro na polowanie w miejsce, gdzie pojawił się jeleń. I niech dowiedzą się o tym wszyscy moi ludzie – powiedział Artur, mając na myśli Arryfuerysa – wielkiego łowczego i Elivry – zwierzchnika giermków oraz wszystkich pozostałych.

  Rozkazał także młodzieńcowi, aby im towarzyszył.

Gwenhwyvar zaś prosiła Artura:

  – O panie, pozwól mi jutro pojechać z tobą na polowanie i spojrzeć na jelenia, o którym mówił ten młodzieniec.