Architektura spod znaku Temidy w prowincji śląskiej w latach 1877-1918
Opis
Po utworzeniu w 1871 r. Cesarstwa Niemieckiego wprowadzono reformy ustroju sądowego i powołano do życia Ministerstwo Robót Publicznych, które miało decydujący wpływ na formy architektoniczne struktur administracji
państwowej. W okresie rządów Wilhelma I (1871-1888) uformował się nurt architektoniczny unifikujący rozwiązania projektowe w budownictwie sądów i więzień. Grynderski neorenesans "florencki" niósł określoną
symbolikę. Znaczenie symboliczne architektury spod znaku Temidy uległo zmianie w okresie panowania Wilhelma II (1888-1918). W czasie rządów ostatniego cesarza pojawiły się dwa główne nurty architektoniczne:
wcześniejszy, o "liberalnych" rozwiązaniach architektonicznych, nawiązujący do niemieckich, "narodowych" form i późniejszy - obejmujący formy Rétablissement - bardziej zachowawczy. W przypadku architektury więzień
i dużych zespołów penitencjarnych ewolucja - szczególnie tych dużych zespołów - rozpoczęła się w Prusach już w 1. połowie XIX w. i przebiegała od importowanych form "architektury twierdz" do swoistej hipostazy
miasta odkupienia. W pracy Architektura spod znaku Temidy w prowincji śląskiej w latach 1877-1918 omówione zostały rozwiązania z prawie 130 okręgów sądowych. Każdy z obiektów stanowił, mimo wspólnych cech, unikalne świadectwo europejskiej kultury belle époque, jej symboliki i piękna.
państwowej. W okresie rządów Wilhelma I (1871-1888) uformował się nurt architektoniczny unifikujący rozwiązania projektowe w budownictwie sądów i więzień. Grynderski neorenesans "florencki" niósł określoną
symbolikę. Znaczenie symboliczne architektury spod znaku Temidy uległo zmianie w okresie panowania Wilhelma II (1888-1918). W czasie rządów ostatniego cesarza pojawiły się dwa główne nurty architektoniczne:
wcześniejszy, o "liberalnych" rozwiązaniach architektonicznych, nawiązujący do niemieckich, "narodowych" form i późniejszy - obejmujący formy Rétablissement - bardziej zachowawczy. W przypadku architektury więzień
i dużych zespołów penitencjarnych ewolucja - szczególnie tych dużych zespołów - rozpoczęła się w Prusach już w 1. połowie XIX w. i przebiegała od importowanych form "architektury twierdz" do swoistej hipostazy
miasta odkupienia. W pracy Architektura spod znaku Temidy w prowincji śląskiej w latach 1877-1918 omówione zostały rozwiązania z prawie 130 okręgów sądowych. Każdy z obiektów stanowił, mimo wspólnych cech, unikalne świadectwo europejskiej kultury belle époque, jej symboliki i piękna.