Struktura teorii stosunków międzynarodowych
Opis
Praca ma charakter podręcznika, tzn. prezentuje systematyczny i uporządkowany wykład, obejmujący całą niezbędną faktografię i interpretację potrzebną do zrozumienia ewolucji stosunków międzynarodowych.
Inną właściwością tej pracy jest przedstawienie historii stosunków międzynarodowych poprzez ich funkcjonowanie w obrębie wielkich regionów: Europy, półkuli zachodniej (obu Ameryk), Dalekiego, Środkowego i Bliskiego Wschodu oraz Afryki. Swoistość książki bardziej będzie widoczna, jeśli porównamy ją z odmiennymi sposobami przedstawienia tematyki pokrewnej z zakresu historii dyplomacji czy historii powszechnej. Otóż zasadnicza różnica sprowadza się do tego, że gdy dotychczasowe prace pokazywały proces dziejowy głównie "w czasie", omawiając sprawy wszystkich regionów w ramach chronologicznie wyróżnionych okresów, praca niniejsza zwraca przede wszystkim uwagę "na przestrzeń", w której kształtują się stosunki międzynarodowe w określonym przedziale dziejów. Moim bowiem zdaniem, ujęcie przestrzenno-regionalne umożliwia pełniejsze wydobycie wzajemnych oddziaływań czynników wewnątrzegionalnych i pozaregionalnych.
Ewolucja stosunków międzynarodowych w poszczególnych, wielkich regionach przedstawiona została w osobnych rozdziałach, w ramach czterech wyróżnia okresów: 1815-1870; 1870-1918; 1918-1939; 1939-1945. Każda część kończy się obszernym podsumowaniem, eksponującym najbardziej charakterystyczne cechy globalnych i regionalnych stosunków międzynarodowych w danym okresie. Istotnym wzbogaceniem książki, ułatwiającym studiowanie przedmiotu, są teksty podstawowych dokumentów dotyczących danego okresu oraz mapy.
Inną właściwością tej pracy jest przedstawienie historii stosunków międzynarodowych poprzez ich funkcjonowanie w obrębie wielkich regionów: Europy, półkuli zachodniej (obu Ameryk), Dalekiego, Środkowego i Bliskiego Wschodu oraz Afryki. Swoistość książki bardziej będzie widoczna, jeśli porównamy ją z odmiennymi sposobami przedstawienia tematyki pokrewnej z zakresu historii dyplomacji czy historii powszechnej. Otóż zasadnicza różnica sprowadza się do tego, że gdy dotychczasowe prace pokazywały proces dziejowy głównie "w czasie", omawiając sprawy wszystkich regionów w ramach chronologicznie wyróżnionych okresów, praca niniejsza zwraca przede wszystkim uwagę "na przestrzeń", w której kształtują się stosunki międzynarodowe w określonym przedziale dziejów. Moim bowiem zdaniem, ujęcie przestrzenno-regionalne umożliwia pełniejsze wydobycie wzajemnych oddziaływań czynników wewnątrzegionalnych i pozaregionalnych.
Ewolucja stosunków międzynarodowych w poszczególnych, wielkich regionach przedstawiona została w osobnych rozdziałach, w ramach czterech wyróżnia okresów: 1815-1870; 1870-1918; 1918-1939; 1939-1945. Każda część kończy się obszernym podsumowaniem, eksponującym najbardziej charakterystyczne cechy globalnych i regionalnych stosunków międzynarodowych w danym okresie. Istotnym wzbogaceniem książki, ułatwiającym studiowanie przedmiotu, są teksty podstawowych dokumentów dotyczących danego okresu oraz mapy.