Wprowadzenie do hermeneutyki filozoficznej

Autor przedstawia kształtowanie się hermeneutyki począwszy od czasów najdawniejszych, a kończąc na czasach najnowszych. Nie kryje przy tym, że jest pod szczególnym wrażeniem augustyńsko-gadamerowskiej idei wewnętrznego logosu ("wewnętrznego słowa"). Pomija jedynie średniowiecze, ograniczając się do wskazania prac H. de Lubaca i H. Brinkmanna. Osobne rozdziały poświęca jedynie dwóm myślicielom współczesnym: Heideggerowi i Gadamerowi. Do nich także (orado do Schleiermachera i Diltheya) najczęściej odwołuje się w swych rozważaniach. Myśl P. Ricoeura jest właściwie nieobecna w książce. W rozdziale ostatnim można się natomiast z niej dowiedzieć o poglądach E. Bettiego, J. Habermasa i J. Derridy. (fragment recenzji - prof. Adam Węgrzecki)
Książka w przystępny sposób przedstawia kształtowanie się hermeneutyki od czasów najdawniejszych po dzień dzisiejszy. Szczególną uwagę poświęca autor augustyńskiej idei wewnętrznego słowa (verbum interius), na której opiera uniwersalność hermeneutyki filozoficznej. Najszerzej omówione zostały poglądy dwóch współczesnych myślicieli: Heideggera i Gadamera, co nie oznacza, że pominięto takie postaci, jak: Schleiermacher, Dilthey, Betti, Habermas czy Derrida. Książka dzięki swojej przejrzystości i wnikliwości w doskonały sposób wprowadza czytelnika w złożone zagadnienie hermeneutyki filozoficznej. (od redaktora)