Nazywam się... Mahatma Gandhi

Jeżeli uważnie przyjrzysz się któremuś z moich portretów czy fotografii, zobaczysz, że jestem chudzielcem ubranym w coś przypominającego białe prześcieradło. Kimś, kto sprawia wrażenie kogoś niezmiernie nieśmiałego. Nie jestem wielkim sportowcem, nie dokonałem też żadnego wynalazku. Ale mimo to moje życie było tak intensywne, że gdy zamknąłem na zawsze oczy, tysiące ludzi na całym świecie opłakiwało moją śmierć. A to dlatego, że przez całe życie walczyłem na rzecz najuboższych, osób darzonych pogardą wyłącznie z powodu koloru ich skóry i tych, którzy nie mogą cieszyć się wolnością. Kiedyś pewien bardzo znany pisarz, pochodzący z mojego kraju, Indii, nazwał mnie Mahatma, co w moim języku oznacza "wielki duchem". Postanowił nadać mi ten przydomek, ponieważ uważał, że zrobiłem bardzo wiele dla innych. A co najważniejsze: zawsze udawało mi się osiągnąć moje cele bez sięgania po przemoc. W całym moim życiu udowodniłem, że przemoc jest najgorszą formą walki o równość mężczyzn i kobiet.