Tomik poetycki inny wymiar

Autorka Ewa Kosim należy do nurtu poetek, które swoją surową formą wiersza onieśmielają czytelnika i jednocześnie przyciągają go do siebie. Poznając jej teksty wyobrażamy sobie Ewę jako kobietę pełną tajemnic, z nutką smutku w tonacji głosu i iskierką zadumy w oczach. Czy tak jest? Nie wiem. Pozostawiam to ocenie czytelnika. Jedno jest pewne. Jej teksty są delikatne, ulotne, kobiece. Można by pomyśleć, że poetka pisze nie chcąc nikogo urazić, a smutek i melancholia jej wierszy, to tylko echo tego, co się wokół niej dzieje. Jakby chciała zawołać Widzicie, tyle zła, ja je czuję, boli mnie. Ale kocham i chce być kochana. Wierzę w dobro. Wierzę w jasną stronę księżyca. Notka o autorceEwa Kosim, pseudonim Zingara - urodzona w Warszawie. Wiersze publikuje na Fb oraz na licznych portalach poetyckich. Kilka utworów zaprezento­wała w 2016 r. w Antologii wiosennej Grupy Poetyckiej Ogro´d Poe­to´w "Seria poetycka z szuflady poety XVI i XVII", a takz˙e w antologii poeto´w wspo´łczesnych "Wiersze sercem pisane", "Kobieta zmienna jest", "Miłość niejedno ma imię" i "Modlitwa o miłość". Z zamiłowania jest projektantka? wne?trz i ogrodo´w, miłos´niczka? muzyki klasycznej i poezji. Ewa Kosim nie unika ła?czenia w poezji pie?kna z brzydota?; w mroczne, egzystencjalne klimaty wplata s´wiatłocien´ i cała? game? pełnych ekspresji, kobiecych barw. Dzie?ki temu w jej two´rczos´ci znajdujemy dualizm, kto´ry paradoksalnie buduje harmonie? kobiece­go s´wiata wraz˙en´ i emocji, kto´ry jawi sie? jako harmonijny a jednocze­s´nie dynamiczny. O´w dualizm magnetyzuje, kusi, by wejs´c´ w gła?b te­go poetyckiego obrazu s´wiata, w bogactwo doznan´; aby otworzyc´ za­mknie?ta? w słowach twórczość kobiety wraz˙liwej; by mo´c uczestniczyc´ w misterium jej specyficznej, obrazowej twórczości.